Jak co roku, w ostatnią niedzielę czerwca odbyła się na Jasnej Górze w Częstochowie msza św. Za rzemiosło polskie. Tak więc i w minioną niedzielę rzesze rzemiosła z całego kraju tłumnie dotarło na tę uroczystą mszę celebrowaną przez biskupa diecezji rzeszowskiej. Niezmiennie, jak zawsze od lat przeor Jasnej Góry marszałek zakonu Jan Golonka przeprowadził orszak złożony ze starszyzny Cechowej w swoich różnobarwnych strojach galowych oraz sztandary przed Wały klasztoru. Po homilii wygłoszonej do uczestników, prezes rzemiosła i poseł na Sejm jednocześnie Jerzy Bartnik wręczył przełożonemu zakonu Paulinów na Jasnej Górze Janowi Golonce najwyższe odznaczenie rzemieślnicze, jakim jest szabla Kilińskiego za wkład osobisty w zorganizowaniu po raz 28 pielgrzymki rzemiosła polskiego. Na uroczystości tej byli również, jak co roku zresztą nasi rodacy z Cechu Międzychodzko-Drezdeneckiego, którzy pod przewodnictwem starszego Cechu – T. Dobkowicza licznie przybyli na Jasną Górę by przed cudownym obrazem Czarnej Madonny złożyć swoje problemy dnia codziennego. W rozmowie z wieloma rzemieślnikami dało się odczuć zmęczenie i bezradność z jakim przyszło im żyć w czasach obecnego kryzysu w naszym kraju, w kraju gdzie doszło do niewyobrażalnej wyprzedaży majątku narodowego. Sprzedano już niemal wszystko co było do sprzedania, banki, stocznie, huty stali, kopalnie itp., nie licząc się z człowiekiem i jego przyszłością.
Jedynym tylko prawdziwym bastionem, którego nie da się ruszyć jest właśnie rzemiosło. Ale i ono próbuje resztkami sił przetrwać ten kryzys, bo przecież nasi rządzący nie mając innych źródeł finansowych w rzemiośle właśnie upatrują sobie środki na zatkanie dziury budżetowej poprzez zwiększenie podatku oraz innych świadczeń – ale czy to wszystko wytrzymają drobne przedsiębiorstwa?
Już obecnie przecież obserwuje się masowe zamykanie zakładów, które nie radzą sobie finansowo. Widoczne to jest również i w naszej Gminie, gdzie wpływy z podatków drastycznie zmalały w I kwartale br., a o czymś to przecież świadczy.
Nasi ministrowie i posłowie nie zadają sobie nawet trudu by w inny sposób pozyskać mogli dochody do budżetu jak tylko prostą drogą do kieszeni ledwo radzącego sobie podatnika. Takie bynajmniej mają plany przy zmianie budżetu na obecny rok. A już tematu swoich uposażeń oraz diet poselskich czy życia ponad stan za nasze – podatników pieniądze – unikają jak ognia.
A przecież ekonomia jest taka prosta, która mówi, że aby coś wziąć należy najpierw dać.
Wystarczy chociażby obserwować inne kraje, które w dobie obecnego kryzysu dotują wiele zakładów, chroniąc je przez to przed upadkiem.
Wzorem tych krajów również i u nas powinno być podobnie zarówno na szczeblu rządzącym czy też w Gminie.
Zapowiedziane po półroczu spotkanie w naszej Gminie w sprawie zmiany do budżetu w dużej mierze powinno dotyczyć pomocy tym słabym zakładom, by utrzymały produkcję i nie zwalniały pracowników, a korzyść z tego będzie podwójna. A Gmina ma takie instrumenty pomocy, chociażby poprzez zmniejszenie lub całkowite umorzenie podatku od nieruchomości. Ale czy te argumenty będą na tyle przekonywujące radnych Gminy, którzy są władni podejmowania takich decyzji?
Poczekamy – zobaczymy…

        Wacław Gursz
               Radny

Liczba komentarzy (0) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...